Türker Tunalı

29 Ocak 1980 ‘de başlamışım bu yola.
Şahitler çok soğuk ve çok karlı bir gün olduğunu söylüyor.
Dizboyu kar, bir hastane odası ve BEN…

Tam 27 yıl sonra haftalardır kar yağdıramayan metoroloji,
Doğumgünüm geldiğini düşünerek karı yağdırdı.
Sıradan başlamıştı o gün ama,
Hiçte sıradan bitmedi.
Akşam yemeğinden sonra veledi öperek çıktık dışarı eşimle,
Sinemaya gittik,
Film çok güzeldi,
Sinemada kimse yoktu, başbaşaydık,
Binada hiç seyirci yoktu sadece biz vardık,
Ve çok keyifli saatler geçirdik.

O kadar güzeldi ki bütün yılın ağırlığı uçtu.
Peki sadece ben ve o sinema salonu olsaydı.
Ve binada yine yalnız olsaydım.
O zaman bu keyif olmazdı.
Hayatımı değiştiren kişi sadece yanımda olduğu için,
Sadece yanımda sessizce oturduğu için,
Sadece mısırları paylaştığı için,
Keyifli bir gece, güzel bir doğumgünü geçirdim.
O kadar şahaneydi ki, daha sade olamazdı,
O kadar doluydu ki, daha yalın olamazdı.
Sadece birlikteliğimizi yaşadığımız bir geceydi.
Hayat arkadaşım, hayatımın arkadaşı, hayatıma anlam kattığı için,
Hayatıma şükrettim.

Arkadaşlarımda aradı, onlar da anlam kattı.
Ve anladım ki, yalnız olduğumda bunları hissedemem.
İyi ki varsınız.
Okulda fizik finali sabahı, bana karpuzundan veren arkadaşım,
Koluma dikiş atılırken yanımda olan arkadaşım,
Maçlarda birlikte alınteri döktüğümüz takım arkadaşlarım,
Benimle aynı evi/odayı paylaşan arkadaşlarım,
Hastayken bana bakan arkadaşım,
Glapsides’i cennet haline getiren arkadaşlarım,
Aynı sıralara yıllarımızı verdiğimiz arkadaşlarım,
Herbirinizi, her gün, birçok kez anıyorum.
O günleri birlikte yaşadığımız için şükrediyorum.
O günleri hep birlikte o hale getirebildiğimiz için şükrediyorum.
Ve özlüyorum. Bazen çok özlüyorum, bazen daha fazla.
Ama o günlerimi yaşadığım için kendimi şanslı hissediyorum.
Bana o günleri yaşattığınız için şükrediyorum.
(Bence o günleri en iyi anlatan sözler burada.)

Ve Gabar’da çay yudumladığımız arkadaşlarım,
Hastalandığımda bana istirahat yazmayan arkadaşım,
İş hayatımda bana köstek olan arkadaşlarım,
İş hayatımda benim yanımda saf tutan arkadaşlarım,
Çocukluğumu yaşadığım arkadaşlarım,
Çok uzaklardayken bile hep benimle olduğunu bildiğim dostum,
Çok çok çok uzaklardayken bile beni düşündüğünü bilen yeğenim,
Herbirinizin yeri ayrı.

Ve tabiki bana her konuda destek olan,
Sadece yanımda durmasıyla bile bana anlam katan eşim,
Evrende bir eşi olmayan,
Dişleri olmayan ama güldüğünde herşeyi unutturan,
Derdini anlatamayan ama o an daha tatlı olan,
Altına yaptığı halde mis gibi kokan,
Elini uzatan ama onunla ne yapacağını bilmeyen,
Yemek yemeği daha bilmeyen ama herşeyi yemeye çalışan,
Üşüdüğünde bunu anlatamayan ama asla üşümeyen,
Şarkı söylerken eşlik etmeye çalışan ama o esnada sadece eğlenen,
Her türlü sorunu anında unutturan,
Oğlum Ege.

İyi ki varsınız. Bana çok şey kattınız. 27 yılda Gabar’dan Glapsides plajını, bir masanın 6 tarafını dolaştım. Bazen çok üşüdüm ama genelde çok eğlendim.

Frank Sinatra › My Way
————————————-
And now, the end is near;
And so I face the final curtain.
My friend, Ill say it clear,
Ill state my case, of which Im certain.

Ive lived a life thats full.
Ive traveled each and evry highway;
And more, much more than this,
I did it my way.